اهداف و استرانژی

اهداف پروژه ملی و استراتژیک شرکت

بالا بودن متوسط سن ناوگان خودروهای کشور، استفاده از تکنولوژی قدیمی و پرمصرف در تولید عمده خودروهای تولیدی کشور، ناکافی بودن زیرساخت‌های سایر مدل های اقتصادی‌تر حمل و نقل و قیمت به شدت یارانه‌ای سوخت، باعث شده است که مصرف سوختهای فسیلی در بخش حمل و نقل بسیار فراتر از استانداردهای جهانی باشد. از سوی دیگر به دلیل ظرفیت محدود پالایشگاه‌های موجود، بخش عمده‌ای از سوخت مصرفی خودروها از خارج کشور تامین می‌شود که این امر هزینه‌های گزافی را بر اقتصاد کشور تحمیل می‌نماید.

بر این اساس وزارت نفت در راستای اجرای سیاست‌های استراتژیک کشور در بخش انرژی و جایگزینی سوخت خودروها با گاز طبیعی (CNG) از همان بدو تاسیس شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، اجرای “طرح ملی CNG” را در دستور کار این سازمان قرار داد.

مجریان طرح ملی CNG در تلاش هستند با مد نظر قراردادن اهداف و سیاست‌های ذیل، بهره‌گیری از CNG را به عنوان راهکار مناسب و منطقی تعدیل روند افزایش مصرف بنزین و گازوئیل در خودروها و کاهش واردات این فرآورده‌ها، معرفی و قدمی نیز در جهت بومی سازی صنعت CNG بردارند:

مشکلات زندگی ماشینی و کاربرد تکنولوژی‌های مختلف با گذشت زمان در ابعاد مختلف زندگی مردم ملموس و حتی در مواردی نیز غیر قابل تحمل می‌گردد. صنعت خودرو در این میان از نقش تعین‌کننده‌ای برخوردار بوده و در کنار تسهیلات فراوان، معضلات پدید آمده از آن (یکی از معضلات اصلی آلودگی هوا) نیز آنچنان بوده است که در جوامع پیشرفته از اختصاص یافتن یک روز به عنوان روز بدون خودرو استقبال می‌گردد.

و اما راهکارهایی در این زمینه وجود دارد که یکی از آنها جایگزینی سوخت خودروها با CNG است که در کم کردن آلودگی‌های محیط زیست موثر تلقی می‌شود.

 

ویژگیهای گاز طبیعی فشرده شده نسبت به سایر سوختها باعث شده تا خودروهای گازسوز نسبت به سایر سوختها دارای مزایایی باشند. از جمله می‌توان به انتشار کمتر ذرات معلق در هوا، انتشار کمتر سموم و آلایندگی‌های مضر، کاهش قابل ملاحظه میزان اکسید سولفور، قیمت ارزانتر سوخت و کاهش انتشار دی اکسیدگوگرد اشاره کرد. همچنین موتورهایی که با CNG کار می‌کنند نسبت به موتورهای دیزل، ارتعاش و سروصدای کمتری دارند.

از دیگر مزایای سوخت CNGکیفیت خوب سوختن، عدد اکتان بالا، راندمان بالای سوخت، کاهش انتشار منواکسید کربن و هیدروکربورهای نسوخته می‌باشد. استفاده از سوخت CNG، ایمنی خودروها را در حوادث رانندگی افزایش می‌دهد. CNG چون از هوا سبکتر بوده درصورت نشتی می‌تواند بالارفته و در هوا پراکنده شود درحالی که سایر سوخت‌ها برای مدتی بر روی زمین به صورت لکه‌های قابل اشتعال باقی می‌مانند. همچنین دمای خود اشتعالی CNG در حدود ۶۵۰ درجه سانتی گراد می‌باشد که این مقدار در بنزین معادل ۳۵۰ درجه سانتی گراد است.

با وجود این مزایا، این خودروها دارای معایبی نیز می‌باشند. از جمله این معایب شامل هزینه بالای پخش و ذخیره‌سازی گاز، ایجاد جایگاه های سوختگیری، هزینه بیشترخودرو، کوتاهتر شدن مسافت پیمایش خودرو، نیاز به تانک سوخت خیلی سنگین و مشکلات عملیاتی و کاری بیشتر نسبت به خودروهایی با سوخت فسیلی می‌باشد.

علی رغم وجود معایب فوق‌الذکر، فراوانی و ارزانی این سوخت باعث شده است که این سوخت در کشورهای مختلف به عنوان سوخت خودرو فراگیر شود.

با توجه به فراوانی منابع گاز، کیفیت مطلوب سوختن و مطابقت انتشار میزان آلاینده خروجی از اگزوز با مقررات محیط زیست و نهایتاً قیمت ارزان آن نسبت به سایر منابع انرژی، این سوخت به عنوان اصلی‌ترین شکل انرژی جایگزین ، در اغلب نقاط دنیا مطرح می‌باشد. برای مصرف گاز طبیعی در خودروها با توجه به دانسیته انرژی کم آن ، باید تا فشار ۲۰۰ بار متراکم و در مخازن فلزی یا کامپوزیت که برای این فشار عملیاتی طراحی شده است نگهداری گردد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا